Glutensiz Lazanya

Dünkü yazımda bahsettiğim üzere, glutensiz lazanya tarifimle karşındayım çölyaklı!
Üşenmedim, o kadar işimin arasında kalktım sana lazanya yaptım. Teknik olarak lazanyayı "bana" yaptım tabii ama amaç sana bu tarifi yazabilmekti :) Merak etme ben senin yerine de yedim gihgihgih (sinsi ve uyuz gülme efekti).

Geçmiş yazılarıma bakarken farkettim ki, ben glutensiz lazanya tarifini önceden de vermişim zaten ama o zaman beşamel sos yapmaya üşenmiştim, bu sefer üşenmedim onu da yaptım. Beşamel dediğimiz şey de tuzlu muhallebi gibi birşey zaten. Çok mu gerekli? Bence değil. Ama adet yerini bulsun diye yaptım, pek te güzel oldu. Bir de ben kıymayı abartıp koymuşum galiba , fotoğraftan görüleceği üzere, tadında hiç sorun yok, bol malzemeden yana sıkıntım olmadı hiç bir zaman ama fotoğraf çekmek için uygun olmuyormuş onu anladım. İç malzeme fışkırmadan daha keskin daha efendi lazanya fotoğrafı çekebilirmişim ama, ben lazanyamı biraz dağınık biraz serseri tercih ediyorum ne yapayım :)

Gözünü sevdiğim bilimadamları bir araştırma yapmışlar, dağınık insanların daha zeki daha yaratıcı olduğunu kanıtlamışlar. Böylece müthiş zekam (bence) teyit edilmiş oldu. Gel gör ki bunu anneme anlatmak pek kolay değil. Geçen gün bu eğlenceli yazıyı Facebook sayfamda paylaştım. Bizimki (Facebook'a gireli 2 gün oldu daha) hemen yorum yapmış; halt etmiş o bilim adamları, annelerden iyi mi bilecekler diye! Bu konuyu annelerle tartışmayacağım hiç. Benim de çocuğum olsa düzenli olsun hatta o kadar düzenli olsun ki, benim de kıçımı toplasın ben rahat edeyim isterim. Yalan yok, ben dağınık, çocuk dağınık yürümez o iş. Ama şaka bir yana, çalışma masamız beynimizi yansıtırmış, masama bakıyorum, üstünde ne ararsan var, evde de bu böyle, dükkanda da. Benim gibi çok zeki insanlar (ahgahaghaga) aradıkları herşeyi bir arada görmek istermiş o yüzden düzenli cici çocuk olup, herşeyi belirli yerlere koymazlarmış. Bu çok mantıklı bence. Benim durumuma uyuyor en azından. Makyaj malzemelerimi neden ayrı ayrı kutulara çantalara koyayım, her sabah aynı malzemeleri kullanıyorum zaten. Ortada elimin altında olsunlar, daha pratik. Odam yaşanmayacak, kaotik hale gelince topluyorum ben sonuçta.  Düzen iyi hoş, düzenli tiplere çok özenirim gerçekten. Halamın kızı (ki anasına çekmiş direkt), düzenlidir mesela. Bak hayret o da zeki bir şey aslında, anne korkusundan düzenli oldu demekki. Kuzenin dolabına hayranlıkla bakarım her gittiğimde, böyle giyim mağazası rafı gibi, herşey simetrik düzende duruyor. Bir tişört çıkarıyor giymek için örneğin, diğerleri bozulmuyor, nasıl katladıysa artık... Kuzenin dolabı Beymen rafı gibiyse misal, benimki çarşamba pazarı tezgahı, ne alırsan 5 tl.ci gibi :) O yüzden bütün kış aynı kazakları giyiyorum, en önde duran 3 kazak, başka ne var ne yok diye ince ve hummalı bir çalışmaya girmek lazım çünkü :) Erkek kardeşim misal, 3 senedir falan ayrı evde yaşıyor. İlk başta dedik bunun evi bok götürecek kesin, anam adamın evi benim odamdan düzenli valla. Demekki ben daha zekiyim hahahahahah. Bunu da sonunda bilimsel olarak kanıtladım :) Şimdi benim ne kadar zeki ve özel bir kişilik olduğuma ikna olduysanız eğer lazanya tarifine geçebiliriz artık :)

Glutensiz lazanya yapmak çok zor bir iş değil, düzenli ablalarda rahatlıkla yapabilir hehehehe. Tek sorun ortalık biraz dağılıyor azıcık zahmetli yani.

Hadi önce gözünüzü korkutan makarna hamuruyla başlayalım;

Glutensiz makarna hamuru:

• 250 gr. glutensiz un
• 2 büyük yumurta
• 1 tatlı kaşığı tuz.
• 1 yemek kaşığı zeytinyağı
• gerekirse 2 yemek kaşığı su

1. Unu derin bir kaba alıp, içine tuzu ekleyip biraz harmanlayın.
2. yumurtaları ortasına kırıp, zeytinyağını ekleyin.
3. Bir çatal yardımıyla malzemeleri karıştırmaya başlayın.
4. Cıvıklık gidince, elinizle yoğurmaya başlayın.
5. Yumurtaların büyüklüğüne bağlı olarak, azıcık su eklemeniz gerekebilir. Hamur toparlanmazsa "azıcık" su ekleyin. Ama dikkat çok yumuşak bir hamur olmayacak.
6. Hamuru 20 dk. buzdolabında dinlendirdikten sonra, unlu tezgaha alıp, merdane yardımıyla açabildiğiniz kadar ince açın.
7. Kullanacağınız kaba göre ister küçük dikdörtgenler ister büyük dikdörtgenler halinde kesin.
8. Derin bir tencerede kaynayan suyun içine atıp (tercihen, her seferinde 2-3 yaprak atıp) 2 dk. kadar haşlayın.
9. Haşlanan lazanya yapraklarını bir tepsi üzerinde kenara ayırın.

Kıymalı iç harç:

• 250 gr. kıyma
• 1 minik soğan
• 2 tombul diş sarımsak
• 2 orta boy domates
• 1,5 yemek kaşığı domates salçası
• 2 yemek kaşığı zeytinyağı.

1. Soğanları ve sarımsakları minik minik doğrayın, hatta bence sarımsağı ezin öyle ekleyin. Zeytinyağında biraz soteleyin. Soğanların pembeleşmesini boşuna beklemeyin, çünkü soğan neden pembeleşsin, saydamlaşır ;)
2. Sonra, rendelediğiniz ya da tercihen küp küp doğradığınız domatesleri ekleyin.
3. Domatesler biraz sotelenince, kıymayı ekleyin, tahta kaşığınızın arkasıyla eze eze karıştırın ki, kıyma topak topak olmasın.
4. Kıyma pişmeye yüz tutunca, salçayı ekleyin ve karıştırın.
5. En son tuz, karabiber, kekik veya isteğinize göre diğer baharatları ekleyip altını kapatın.

Beşamel sos:

• 55 gr. tereyağı
• 40 gr. glutensiz un
• 350 ml. süt
• az tuz.

1. Süte az tuz atıp, ısıtın. kenara alın.
2. Tereyağı ve unu beraber güzelce kavurun (yaklaşık 2 dk boyunca)
3. Sıcak sütü yavaşça ekleyip, karıştırmaya devam edin. Zaten hızlıca kıvam alacaktır. (biraz muhallebimsi bir kıvamı olacak.)

Güçleri birleştirin;

1. Fırın kabınızın dibine biraz beşamel sos sürün.
2. Lazanya yaprağınızı yerleştirin, üstüne biraz beşamel sos sürüp, kıymalı sosu ekleyin.
3. Lazanya yaprakları bitene kadar böyle devam edin.
4. En üste, kalan beşamel sosu sürüp, rendelenmiş bol kaşar peyniri koyup, önceden ısıtılmış 180 derece fırına verip, üstü kızarana kadar pişirin.

Sonrası omm-nomnom sesleri eşliğinde ziyafet ve bol bulaşık ;)

Hadi afiyet olsun.